LIPUNAN

naiinis ako. hindi ko alam what better way to put this, pero, eto: kawawa naman sina karen at sherylyn. kahit hindi ko pa sila nakikilala ever, naaawa ako sa kanila, at sa mga pamilya nila’t ibang mga taong nagmamahal sa kanila.

shet.

<bang!>

sherylyn’s mom.

karen’s mom.

(see the pic karen’s mom is holding on to, parang pilit niyang sinasabi: graduating na sana ang anak ko!)

taken from: http://arkibongbayan.org/2006-07July01-MissingKarapatan/missing.htm

patatas, patatas, patatas. sa dami ng kahihiyang ginawa ko at nangyari sa sarili ko, gusto ko nang maging isang malaking sako ng PATATAS.

sa mga hindi nakakarelate, ask nimfa (mahirap na). malamang hindi niya sasabihin sayo kasi patatas din siya. ahahahaha.
***

ewan ko ba. i feel so selfish. to the next level. siguro at one point, all i ever cared about is my own feelings. kebs sa iba, ako lang ang may karapatang ma-frustrate, magalit, matuwa, malungkot, ma-excite.

so sa kanya, at sa iyo: SORRY.

***
on the lighter side of things:

i’ve finally found a solution to my growing need for a shelf space (even if may ka-chorvahan sa dorm na nagbabawal magbutas ng pader). itinali ko yung wall shelf sa railings nung double deck. at naglagay pa ako ng mga (anu nga’ng tawag dun…) basta yung thing para ma-organize ang readings, letters, atbp. ha! mula ngayon hindi na ako matutulog sa kumunoy ng mga readings, newspapers, at time magazine!

=)

so many things to do, so little time.

Pakiramdam ko talaga mag-isa lang ako. Para akong nasa LRT at walang makapitang hawakan; habang
matulin na umaandar ang tren at may ibang mga pasaherong ako ang ginawang
poste…*

Kung pwede nga lang bang hindi na makaramdam.

* at the last minute, naisipan kong burahin ang ibang nasulat ko na rito.obviously, ito na lang ang natira.

<p> may bago kaming puppy ngayun. sabi ng kapatid ko, angie raw ang ipangalan sa aso dahil kahit lalaki yung puppy, wala naman daw konsepto ng pambabae o panglalaking pangalan sa mundo ng mga aso. bukod pa ron, siya raw kasi ang nagpakahirap ibyahe yung tuta mula sa gateway pauwi kaya siya raw may karapatang magpangalan sa tuta. </p>

<p>angie??? japanese shitzu tatawagin mong angie??? kebs sa lahat ng rason niya. basta sinumpa ko nung Political Science 172 na pag nagkaaso ako, tatawagin ko siyang yeltsin, alinsunod kay boris yeltsin, ang presidente ng Russia matapos maghiwa-hiwalay ang Soviet Union. gusto ko sanang gloria ang itawag sa aso, kaso… mas sosi ang yeltsin. lol. </p>

<p>kaya yeltsin pa rin ang itatawag ko sa kanya. kebs kung ang buong mundo ay kilalanin siya bilang angie. yeltsin ang tawag ko sa kanya, tulad ng pagtawag ko sa kapatid ko ng chokie, sa pamangkin ko ng ernie bernie, sa kaibigan kong si algreen ng uto, sa staff ko ng ka-zoe at ka-mel, at kay tut tut ng darna. tayo ang nagpapangalan ng mga nakapaligid sa atin. lahat ng ito ay mga construct lamang. (gamitin ba ang philosophy sa pag-justify ng pagmamatigas ng ulo?)</p>

<p>anyways…</p>
<p>***</p>
<p>mabagal akong magtrabaho ngayon, sa lahat ng aspeto ng aking buhay na tinatawag kong "trabaho." mabagal akong mag-edit dahil sa likod ng kokote ko, iniisip ko na dapat gumagawa na ako ng mga paraan upang magkaron ng kahit konting "progress" ang thesis topic ko. topic pa lang ha. iniisip ko rin na sana nagbabasa ako ng mga readings ko for class (kasi kadalasan wala nang panahon). at sana hindi ten minutes before the class, tsaka lang ako gumagawa ng thesis. pero hindi ko naman magawa ang lahat ng mga gawaing pang-akademiko ko nang hindi ko pa natatapos ang ibang mga bagay, dahil malamang hindi rin ako makakapag-concentrate — gawaing kule naman ang iisipin ko.</p>

<p>*hay**</p>

<p>ang bigat naman.</p>